...........ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΤΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΗΣ ΚΝΩΣΟΥ...........................
Της Μαριλένας Φωκά (ΜΑ), Πολιτισμολόγου, κριτικού Λογοτεχνίας & Τέχνης
Το καλοκαίρι το Ανάκτορο της Κνωσού είναι από τα κορυφαία τουριστικά αξιοθέατα με υψηλή
επισκεψιμότητα. Το συγκεκριμένο μνημείο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την θρησκεία και τα σύμβολά
της που αποτελούν διεθνή καλλιτεχικά αρχέτυπα μικροτεχνίας. Η Μινωική θρησκεία έγινε γνωστή από
τα διακριτά της σύμβολα καθώς συνδέθηκε με την συμβολική αποτύπωση του θείου που ήταν
προτιμότερη από την ρεαλιστική δήλωση. Η εν λόγω θρησκεία είχε αναφορά στην φύση, τις ζωτικές της
δυνάμεις και τις μεταφυσικές της εκφάνσεις που καθόριζαν την ζωή των Μινωϊτών. Η εναλλαγή των
εποχών μόρφωσε στο μυαλό τους μια γυναικεία θεότητα την Μεγάλη Μητέρα, μια μητέρα φύση που
έπρεπε με θυσίες να τιμηθεί και να εξευμενιστεί ώστε να εξασφαλιστεί η ευετηρία. Μια άλλη θεότητα του
φεγγαριού και των δέντρων που “πέθαινε” και “αναγεννιόταν” ήταν η Αριάδνη, πριγκίπισσα της Κνωσού
και κόρη του βασιλιά Μίνωα. Χαρακτηριστικά σύμβολα της Μινωικής θρησκευτικής έκφρασης ήταν ο
διπλός πέλεκυς (λάβρυς) που συσχετίστηκε με την υπερφυσική δύναμη και τον κεραυνό, το ζεύγος
κεράτων, μια συνδήλωση της δύναμης του ταύρου και τα κλαδιά του ιερού δέντρου. Ιερά βρέθηκαν ακόμα
σε δάση, σπήλαια και κορυφές αλλά τα πιο σημαντικά ήταν τα ιερά του Ανακτόρου της Κνωσού. Το
Ανάκτορο της Κνωσού θεωρείτο το μεγαλύτερο κέντρο της Μινωικής εξουσίας. Οι μοναδικές του
τοιχογραφίες απεικόνιζαν πιθανώς πολλές θρησκευτικές τελετές .Στην βόρεια πτέρυγα των Ανακτόρων
υπήρχε δεξαμενή καθαρμών όπως και στην Αίθουσα του θρόνου, ενώ ολόκληρες αίθουσες έχουν το
όνομα θρησκευτικών συμβόλων όπως “ η Αίθουσα των Διπλών Πελέκων”, ενώ υπήρχαν και ιερά. Τέλος
ο βασιλιάς εκτός από άρχων ήταν παράλληλα και θρησκευτικός λειτουργός.
(Πηγή: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΌΜΟΣ Α’ – ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ, Oδυσσεύς : Το Ανάκτορο της Κνωσού)
Η έκδοση με τίτλο ΚΙΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑÏΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Όστρια. Συγγραφέας και επιμελήτρια του βιβλίου είναι η γνωστή πολιτισμολόγος Μαριλένα Φωκά (ΜΑ).Ο ιστορικός τέχνης,λογοτέχνης Λεόντιος Πετμεζάς θεωρεί μεγάλη τιμή το γεγονός ότι έγραψε κριτικό πρόλογο στο αξιόλογο βιβλίο . Το εν λόγω πόνημα έχει δοκιμιακή μορφή καλύπτοντας ένα διακριτό πεδίο της μεταμοντέρνας τέχνης με αρχαιοελληνικές καταβολές, όπως εκφράζεται μέσα από το εν γένει έργο του διεθνώς καταξιωμένου νομικού, εικαστικού, περφόρμερ και λογοτέχνη Κώστα Ευαγγελάτου. Ο Κώστας Ευαγγελάτος πριν δραστηριοποιηθεί στην Ελλάδα είχε ξεκινήσει την ουσιαστική πορεία του από την Αμερική όπου πραγματοποίησε σπουδές στην Μοντέρνα Τέχνη στο The New School of Social Research που εδρεύει στην Νέα Υόρκη, εστιάζοντας στην χρήση των νέων μέσων και υλικών, στην φωτογραφία, τα νέα ρεύματα και πρωτοπορίες και την καλλιτεχνική δημιουργία. Τάραξε τ...


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου