Νοτιοαφρικανικό κόμμα υπέρ της μαροκινής πρότασης αυτονομίας για τη Δυτική Σαχάρα

Το κόμμα ΜΚ της Νότιας Αφρικής δηλώνει ότι η πρόταση αυτονομίας αποτελεί ισορροπημένη λύση και εγγυάται τα κυριαρχικά δικαιώματα του Μαρόκου στην περιοχή.

Σύμφωνα με ανταπόκριση του μαροκινού ειδησεογραφικού πρακτορείου ΜΑΡ, ο Τζάκομπ Ζούμα, πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής και αρχηγός του κόμματος uMkhonto we Sizwe (MK), το οποίο ήρθε τρίτο στις εκλογές του 2024, δήλωσε ότι η πρόταση αυτονομίας που έχει καταθέσει το Μαρόκο στον ΟΗΕ «θα επιτρέψει μια ουσιαστική τοπική διακυβέρνηση από τον λαό της περιοχής της Σαχάρας, εγγυώμενη παράλληλα την κυριαρχία του Μαρόκου στη (Δυτική) Σαχάρα». Πρόκειται για θέση που διατυπώθηκε από τον Τζάκομπ Ζούμα μετά το πέρας των συνομιλιών του με τον υπουργό Εξωτερικών του Μαρόκου, Νάσερ Μπουρίτα. Ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής πρόσθεσε ότι «αναγνωρίζει το ιστορικό και νομικό πλαίσιο των αξιώσεων του Μαρόκου στη Σαχάρα και πιστεύει ότι οι προσπάθειές του να ανακτήσει την πλήρη εδαφική του ακεραιότητα συνάδουν με τη δέσμευση του κόμματός του υπέρ της προστασίας της κυριαρχίας και της ενότητας των αφρικανικών κρατών». Ο Ζούμα επεσήμανε την αυξανόμενη υποστήριξη της πρότασης αυτονομίας τα τελευταία χρόνια, τόσο σε διεθνές όσο και ηπειρωτικό επίπεδο, δηλώνοντας, παράλληλα, ότι προσφέρει μια ισορροπημένη λύση που προωθεί τη σταθερότητα και την ανάπτυξη, ενώ κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να την υποστηρίξει, καθώς θεωρεί ότι θα διασφαλίσει αποτελεσματικά την ειρήνη και την ευημερία του λαού της περιοχής. Αυτή η δήλωση αποτελεί μέρος της πολιτικής θέσης του κόμματος MK για λύση στο ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας, η οποία δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο με τίτλο «Μια στρατηγική εταιρική σχέση για την Αφρικανική ενότητα, την Οικονομική χειραφέτηση και την Εδαφική ακεραιότητα: Μαρόκο». Στο έγγραφο αυτό αναγνωρίζεται ότι η Σαχάρα αποτελούσε έδαφος του Μαρόκου πριν από τον ισπανικό αποικισμό (τέλη του 19 ου αιώνα) και ότι, ως εκ τούτου, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του εδώ και αιώνες. Επισημαίνεται, δε, ότι «οι μαροκινές αξιώσεις προηγούνται του αποικισμού και βασίζονται στην αφοσίωση των φυλών στον μαροκινό θρόνο», ενώ παράλληλα καλείται η διεθνής κοινότητα να λάβει υπόψη τους ιστορικούς δεσμούς της περιοχής με το Μαρόκο και τα έννομα συμφέροντα του μαροκινού λαού για την προστασία της εδαφικής του ακεραιότητας. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στην Πράσινη Πορεία των 350.000 άοπλων μαροκινών πολιτών για την ανάκτηση των διαφιλονικούμενων εδαφών (1975), η οποία χαρακτηρίζεται ως «ένα μοναδικό μη βίαιο κίνημα απελευθέρωσης, πράξη αποαποικιοποίησης και μαρτυρία των ιστορικών δεσμών Μαρόκου – (Δυτικής) Σαχάρας», ενώ τονίζεται ότι σκοπός του εγγράφου είναι να εξυπηρετηθούν τα αμοιβαία συμφέροντα των δύο εθνών, αλλά και η «δημιουργία ενός μοντέλου αφρικανικής αριστείας». Ο νοτιοαφρικανός πρώην πρόεδρος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ο Νέλσον Μαντέλα είχε εκπαιδευτεί στο Μαρόκο το 1962 και είχε επωφεληθεί οικονομικής και στρατιωτικής υποστήριξης, η οποία αργότερα επεκτάθηκε στο απελευθερωτικό κίνημα στη Νότια Αφρική, ως παράδειγμα για τις βαθιές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, για τις οποίες τόνισε ότι εκτιμά ότι έχουν «μεγάλη δυναμική ανάπτυξης». Τέλος, υπενθυμίζεται ότι ο Τζάκομπ Ζούμα, ως πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, είχε συναντηθεί με τον μαροκινό βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ’ το 2017, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής Αφρικανικής Ένωσης- ΕΕ στην Ακτή Ελεφαντοστού, μια συνάντηση που έδωσε νέα ώθηση στις σχέσεις των δύο χωρών.