Από τις 11 ως τις 17 Οκτωβρίου 2021 έχει διάρκεια η νέα έκθεση του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος ‘’ο Απελλής ‘’στην αίθουσα MΙΧΑΗΛΑΣ ΑΒΕΡΩΦ της ιστορικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών της οδού Γενναδίου και Ακαδημίας, στον 7ο όροφο.
Στα εγκαίνια χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, λογοτέχνης και εικαστικός Κωνσταντίνος Καρούσος.
Στην έκθεση συμμετέχουν οι δημιουργοί: Κωνσταντίνος Καρούσος, Λεόντιος Πετμεζάς, Παντελής Αρβανιτάκης, Άρης Αποστολίκας, Αγαθή
Γαλανοπούλου, Χρυσούλα Δεμάγκου, Κατερίνα Πολυμενάκου - Ζαδέλη, Σοφία Ζέρβα, Ερατώ Καμινιέρη, Σταματία Καππέ, Τάκης Καρατζάς, Μαίρη Κάρλου, Στέλα Κάρλου, Μαρία Κεχρά, Απόστολός Κορδατζάκης, Ευγενία Λέλα, Κλεοπάτρα Μανάτου, Michael Dalphin,Μαρία Μανουσιάδου , Xρήστος Μονοκρούσος (Chris Lynx), Kατερίνα Ντούγκα - Κοτοπούλου, Δέσποινα Κουτήφαρη Ρουμπίνη Παπαλεξοπούλου, Ευαγγελία Παπαναστασάτου, Στέλλα Πετροπούλου, Μαρία Ρουφάνη, Μαρία Σάντα, Κρυσταλία Παναγιωτάκου - Σάντα, Γεώργιος Σαρλής, Γιώτα Σταυρίδη, Στέλιος Ταντούρης, Ντόρα Τζαβάρα, Φίλια Ιορδάνογλου - Τζιεράκη, Άννα Παπαποστόλου - Φαμέλη, Μαριλένα Φωκά, Χριστίνα Χαλιορή.
Ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς με την ιδιότητα του προέδρου του συλλόγου επεσήμανε στην ομιλία - πρόλογο του για την έκθεση:
’’Οι δημιουργοί στην παρούσα έκθεση συνδέουν με πάθος εκδοχές που καλύπτουν ισχυρισμούς μέθεξης για την συμβατότητα των μορφικών κατευθύνσεων και της πολύπλοκης μεθοδευμένης ρευστότητας που αναπτύσσεται με ορθολογικό ειρμό ενώπιον του φιλότεχνου κοινού. Μέσα από κλίσεις με καίρια εμπεριστατωμένα στοιχεία περιγράφουν τυπικά και επεισοδιακά λιτά δεδομένα που μεταλλάσσονται από απέριττα αποστάγματα αποτυπώσεων. Συγκροτούν έναν αεικίνητο διαυγή μικρόκοσμο και έναν ζωτικό μακρόκοσμο με βαθύτερους στέρεους προβληματισμούς πάνω στην εκλεκτική και εξελικτική ψυχοσύνθεση της καθοριστικής ανθρώπινης ύπαρξης. Οι βιωματικές αναφορές που διακρίνονταν και χαρακτηρίζονται για την δράση τους σε χρονικά επίπεδα επισυνάπτονται στην εξονυχιστική τροπή των γεγονότων. Τελούνται εξομολογήσεις στις οποίες καλούμαστε ως θεατές να παρατεθούμε κριτικά και ερευνητικά. Με εμμονές στην αυτογνωσία και στην νόηση. Παρατηρούμε ανεμίσματα των σκέψεων που φέγγουν, πλάθουν και διασώζουν την ικεσία, την άφεση και την νοημοσύνη του καιρού με ευρύτερο περιεχόμενο αποδοχής. Με κρεσέντο συγκρότησης προσεγγίζεται το προσκήνιο στο δοξαστικό πρόσημο της μνήμης που γίνεται λίθος ελπίδας και σεβασμού. Οραματίζεται ένα προσκύνημα με αρμονική διάταξη που αλλεπάλληλα μεταλαμπαδεύεται ως θεματική γέφυρα. Οι συνθέσεις πάλλονται διαρκώς με ειλικρίνεια ανάμεσα στο παρελθόν, στο παρόν και στο απώτερο μέλλον ενσαρκώνοντας την ζωογόνα ευδόκιμη ελπίδα για το ανάλογο σίγουρα διαφορετικό αύριο. Οι καλλιτέχνες κινούμενοι στα πλαίσια των δυναμικών αποδόσεων επισυνάπτουν στην υπόσταση των εκθεμάτων τους ατέρμονα πλήθη συμβολισμών, επίδρασης, εμπλοκής και συνθηκών επαλήθευσης. Τολμούν με την πολλαπλή χρήση του χρώματος και του σχεδίου την σαφή και ακριβή διύλιση μιας έμμεσης ενδοσκόπησης που επιτελείτε προκειμένου να ελευθερώσει με καταλυτικό τρόπο τις ακολουθίες. Η προοπτική τους καταλήγει σταδιακά μέσα από την εντρύφηση στην δικαίωση. Ατενίζει με ευλαβική έκσταση και υπερβατική θεώρηση συσχετισμών τις άμεσες υποθέσεις που συμβαίνουν στον ευρύτερο περίγυρο. Με αδιάπτωτες εντάσεις χαράζει μορφωτικά τα θετικά και φωτεινά ορόσημα της εμπειρίας. Επεκτείνει κάθετα την πόλωση των δυνάμεων που αναμφίβολα δρουν τόσο ενωτικά όσο και συμφιλιωτικά. Οι συλλήψεις μιλούν ανοιχτά και ξεκάθαρα για φιγούρες, φυσιογνωμίες και καταστάσεις που υπήρχαν δυναμικά στο ιστορικό περιβάλλον. Με χρονικό συνταίριασμα αναδιατάσσεται το ευπροσήγορο κοντινό, παράθυρο που παραμένει πάντα ανοιχτό και διάπλατο στο σήμερα για κάθε παρέμβαση των ασύγκριτων αξιώσεων και του τέρματος της αναζήτησης. Ένα μαγευτικό και ονειρεμένο ταξίδι, μια βύθιση γεμάτη από διαδικασίες, αποχρώσεις, μακρινές εικόνες, μύχιες πλευρές και μνημονικές αντιθέσεις ξυπνά συναισθήματα ιστού της κανονικότητας. Παράλληλα ανοίγει και προκαλεί συνεχείς προσαρμογές με ορίζοντες απεριόριστης τρυφερότητας, αισθητικής διεργασίας και φαντασίας. Αναμφίβολα συγκινεί και καθηλώνει μέσα από τα καίρια νοήματα και τις σαφείς απαντήσεις σε ερωτήματα και ερωτηματικά. Η περιδιάβαση της διάθεσης αυτής και οι επιλογές της φέρουν μπροστά μας προσδοκίες με ώριμες και συνειδητοποιημένες ελπίδες για το πέρασμα του χρόνου.’’
Κατά την διάρκεια της έκθεσης πραγματοποιήθηκε ποιητική εκδήλωση στην οποία παρουσιάστηκε ποίηση μελών των δύο πολιτιστικών φορέων.
Αντικειμενικά και υποκειμενικά στο συγκεκριμένο δρώμενο τέχνης και πολιτισμού που αναμφίβολα διαθέτει χαρακτήρα Φεστιβαλικής πνοής η συγκυρία καθοδηγεί τις χρωματικές και σχεδιαστικές οντότητες χρησιμοποιώντας απερίσπαστα την προσθήκη των ανάλογων υλικών που επισυνάπτει επιδέξια και αυτόνομα στις φόρμες. Οι αναφορές, το περιεχόμενο και η μαζική ύλη των συλλήψεων και των αναπαραστάσεων φορτίζουν ευχάριστα και έφεραν κοντά σε μια αισθαντική κατεύθυνση θαυμασμού προς τα εκθέματα και τα επιτεύγματα. Έκαναν τον θεατή να βλέπει καθαρά την συνολική εικόνα και να αντιλαμβάνεται την ιδιαίτερη σημασία της απεικόνισης, την ένταση της αντίθεσης και το ξεχωριστό πρόσχημα που αυθόρμητα περιλαμβάνονταν στην τελεολογική έμφαση. Εμβόλιμα το κοινό που παρακολουθεί την έκθεση στασιάζει σε προσανατολισμούς θέτοντας τις βάσεις για την πορεία προς κάτι καινούργιο με εκρήξεις εξέλιξης και αυτόβουλης αναβίωσης. Στις τεχνοτροπίες παρατηρούμε πως η καινοτομία τους εισχωρεί διεξοδικά και αναλύει ευρηματικά και διερευνητικά με αρμονικό τρόπο μια σχετική αυτονομία. Η αρμολόγηση της διαχέεται από ένα πέπλο αισιοδοξίας, από ένα κλίμα ανοίγματος και διόδου σε χώρους διευκρινίσεων και διερευνήσεων που διεκδικούν την ιστορική αχλή. Η φαντασία ενισχύεται με συμβολισμούς που έντυσαν με πειστικότητα οικουμενικές εντάσεις και διατυπώσεις με συνάρτηση επαληθεύσεων και αναλυτικών προσβάσεων. Η ορθολογική συνθήκη εμπεριέχει κρεσέντο ανασυγκρότησης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου